کد موزیک

بیانیه شماره یك در خصوص انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای محلی

بیانیه شماره یك در خصوص انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای محلی

+0 Like


اؤیرنجی سسی : یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران و نیز چهارمین دوره شوراهای محلی در تاریخ ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ برگزار خواهد شد. به واقع همانگونه كه نفس حكومت اسلامی ایران با نام جمهوری آن هیچ سنخیتی ندارد، روح انتخابات پیش رو نیز با نام آن هیچ سنخیتی نخواهد داشت. حقیقت این است كه در ایران امروز صحبت كردن از جمهوریت و انتخابات بیشتر به مزاح می ماند تا واقعیت. مع هذا، انتخابات پیش رو در چهارچوب نظر تنگ ولایت مطلقه فقیه ممكن است تا حدودی آرایش قدرت درون نظام را تغییر دهد، لیكن این بدان معنی نخواهد بود كه تغییرات ژرفی در بطن جامعه روی خواهد داد و اساساً نتیجه انتخابات و یا به عبارت دقیقتر انتصابات ولایت فقیهی هر چه باشد بسیار محتمل است كه نظام در همان مسیر قبلی حركت كند، بلكه با برخی مانورها و حركات ایضایی جزئی.

انتخابات آتی از زاویه ملل تحت ستم ساكن ایران نوید بخش هیچ دست آورد و یا گشایشی نیست. اصولاً هر كدام از جریانهای درون نظام بتواند بر دیگری توفق یابد از زاویه ملل تحت ستم هیچ تفاوتی نخواهد داشت زیرا تمامی آنان به یك اندازه تمامیت طلب و ضد دمكراسی هستند. جریانهای درون نظام بیش از هر چیزی مدافع منافع رژیمی هستند كه با منافع فردی و گروهی آنان گره خورده است.

مع الاسف، حتی اگر انتخابات پیش رو در فضای بازتری به انجام می رسید و نیروهای اپوزیسیون نیز شانس حضور و پیروزی در انتخابات را داشتند باز در خصوص مساله ملی در ایران و حقوق ملل تحت ستم پیشرفت قابل توجهی مورد انتظار نبود. به جرات می توان گفت تنها موردی كه تمامی جریانهای درون و بیرون نظام ایران كاملاً هم جهت و هم فكر می باشند ذهنیت برتری طلبی قومی و عدم به رسمیت شناختن حقوق ملل تحت ستم در ایران می باشد. جریانهای اپوزیسیون خارج از نظام به حدی در خصوص مساله ملی منجمد الفكر هستند كه آشكارا در این مورد به خصوص از رژیم اسلامی حمایت می كنند. بسیاری از نیروهای اپوزیسیون صرفاً به دلیل هراس از به خطر افتادن تمایت ارضی ایران (به ویژه در این برهه كه نیروهای سیاسی ملل تحت ستم علی الخصوص حركت ملی آزربایجان به نیروهای غالب در بطن جامعه خود تبدیل شده اند) اصلاح طلبان حكومتی را به شركت در انتخابات ترغیب می كنند تا شاید بدین طریق حداقل فعلاً احتمال حمله خارجی و در نتیجه فروپاشی شالوده كشور را دور نگاه دارند.

انتخابات شوراهای محلی نیز از روح دمكراسی دور بوده و اساساً نه منتخبین ملت، بلكه خودیهای عبور كرده از سیستم فیلترینگ سفت و سخت نظام هستند كه كرسی های شوراهای محلی را اشغال می كنند. در حالی كه نفس شوراهای محلی مستلزم نوعی تفویض قدرت از مركز به حاشیه و شركت مردم در اداره امور است عملاً در سه دوره گذشته چنین امری محقق نشده و در دوره چهارم نیز چنین امیدی وجود ندارد. چه؛ تحقق این مسئله با وجود ساختار موجود رژیم اسلامی غیر قابل تصور است.

به رغم این واقعییات، از زاویه ای دیگر شوراهای محلی در غرب آزربایجان مهم می باشد. چنان كه بر همگان معلوم است سالهاست دسیسه ای در غرب آزربایجان در جریان است كه در پی تغییر ساختار جمعیتی غرب آزربایجان و النهایه در دراز مدت جدا كردن بخشی از غرب آزربایجان از بدنه مام میهن می باشد. فاجعه ای كه در ایروان دامنگیر ملت آزربایجان شد و هم اكنون نیز در قاراباغ و كركوك فاز دیگری از آن در حال اجراست. دسیسه ای كه در در غرب آزربایجان در حال پیاده شدن است امتداد همان بازی می باشد. كسانی با اتكا به قدرتها و سرمایه های خارجی رویای گنجاندن بخشهایی از آزربایجان در كردستان بزرگ! را می بینند، رویایی مالیخولیایی كه می تواند كل منطقه را به كام جنگ و آشوب بكشاند!

متاسفانه شوراهای محلی در غرب آزربایجان عملاً تبدیل به وسیله ای برای تحقق حداقل بخشی از این دسیسه شده است. گروههای تروریستی و حامیان خارجی آنها با صرف هزینه های كلان و ارگانیزاسیون پشت پرده در صدد مستند سازی و مدرك تراشی در غرب آزربایجان برای نقشه های شوم خود می باشند. همانگونه كه در انتخاباتهای گذشته نیز شاهد آن بوده ایم خصوصاً در شهرهای اورمیه، سولدوز (نقده)، سلماس و سایین قالا (شاهین دژ) كاندیداهای منتسب به اقلیت كرد كه حمایت احزاب افراط گرای كرد را پشت سر خود دارند و در بسیاری موارد ارتباطشان با شمال عراق و پ ك ك نیز مسجل است، با عقب نشینی از انتخابات به نفع یكدیگر تعداد كاندیداها را به حداقل رسانده و بدین وسیله با متمركز كردن رای جمعیت اقلیت كاندیدای مورد نظر خود را با مجلس و یا شوراهای محلی می فرستند. ناگفته پیداست این كاندیداها بعد از انتخاب نمی توانند هیچ دردی را برای اقلیت كرد دوا كنند، بلكه تنها هدف مستند سازی و بزرگتر نشان دادن درصد جمعیتی اقلیت كرد می باشد. البته در این بین استراتژی ضد آزربایجان سیاسیون ایرانگرا را نباید فراموش كرد كه عملاً در پی ایجاد نوار بدون ترك در مناطق مرزی تركیه و حتی آزربایجان شمالی هستند.

 در چنین شرایطی بر ملت ترك آزربایجان و حركت ملی آزربایجان می باشد كه با هوشیاری و استراتژی صحیح اجازه اجرای این توطئه را ندهد. اتخاذ استراتژی كارا و بازدارنده مستلزم همدلی و وفاق در بین ملت ترك آزربایجان و اتحاد و هماهنگی در صفوف حركت ملی آزربایجان می باشد.

ما به عنوان تشكیلات مقاومت ملی آزربایجان، ملت ترك آزربایجان را به عدم شركت و تحریم انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای محلی فرا می خوانیم. به اعتقاد ما ملتمان نبایستی با شركت در انتخاباتی كه كوچكترین وقعی به آرای ملت گذارده نمی شود به این انتخابات مشروعیت ببخشد. تجربه نشان داده است كه این انتخاباتها تنها بازیهای سیاسی برای مشروعیت بخشیدن به نظام است و بس!

با این حال، به نظر ما شرایط خاص مناطق غربی آزربایجان ایجاب می كند كه ملت ترك آزربایجان با شركت حداكثری در انتخابات شوراهای محلی با رای دادن به كاندیداهایی كه دارای شعور ملی و یا حداقل بی طرفی نسبی می باشند به جریانهای دسیسه باز اجازه مستند سازی بر علیه ملت آزربایجان را ندهند. همچنین بدین وسیله از كانداهای آزربایجانی كه واقعآً به فكر صلاح آزربایجان می باشند و نه منافع خود، می خواهیم با عقب نشینی از انتخابات به نفع كاندیداهای اصلح تر به متمركزتر شده هر چه بیشتر آرای ملت آزربایجان كمك كنند. نبایستی فراموش كنیم كه اگر جریانهای تروریستی و افراط گرا به خواسته خود در غرب آزربایجان دست یابند ملت آزربایجان دچار چنان مصیبتی خواهد شد كه به هیچ عنوان قابل مقایسه با منافع گذرا و كوچك امروز نخواهد بود.

تشكیلات مقاومت ملی آزربایجان در روزهای آینده نیز، با توجه به سیر وقایع، نظرات خود را با ملت ترك آزربایجان در میان خواهد گذارد.

۳۱٫۰۲٫۱۳۹۲




  • [ ]

free counters

کد موزیک